Κυριακή, 30 Απριλίου 2017

Η ΠΟΚΚ ευχαριστεί τους καταναλωτές για την προτίμησή τους στα παραδοσιακά κρεοπωλεία

Η ΠΟΚΚ ευχαριστεί τους καταναλωτές για την προτίμησή τους στα παραδοσιακά κρεοπωλεία

Η ΠΟΚΚ ευχαριστεί τους καταναλωτές για την προτίμησή τους  στα παραδοσιακά κρεοπωλεία
Η Πανελλήνια Ομοσπονδία Καταστηματαρχών Κρεοπωλών, ευχαριστεί θερμά το καταναλωτικό κοινό που για ακόμα μια χρονιά στήριξε το παραδοσιακό κρεοπωλείο και επέλεξε να προμηθευτεί Ελληνικό και όχι «ίσως Ελληνικό» αρνί και κατσίκι, για το Πασχαλινό τραπέζι.
Οι Παραδοσιακοί κρεοπώλες είναι αυτοί, που κόντρα σε οποιεσδήποτε παραπλανητικές τακτικές, στηρίζουν τον Έλληνα κτηνοτρόφο, διακινώντας μέσα από τα καταστήματά τους, το 90% της ελληνικής παραγωγής κρέατος, προσφέροντας στο καταναλωτικό κοινό ποιοτικό και υγιεινό κρέας. Ήταν, είναι και θα είναι ο συνδετικός κρίκος της παραγωγής με τη λιανική κατανάλωση, διατηρώντας αναλλοίωτη τη σχέση εμπιστοσύνης που έχει εισπράξει και αποδίδει όλα αυτά τα χρόνια.
Ευχαριστούμε και πάλι υποσχόμαστε πως πάντα θα γινόμαστε και καλύτεροι, για να συνεχίσει να υπάρχει η Ελληνική κτηνοτροφία και να απολαμβάνει ποιότητα ο κάθε καταναλωτής.
Με εκτίμηση, από την Διοίκηση
Ο πρόεδρος, Σταύρος Πέρρος
Ο γενικός γραμματέας, Σάββας Κεσίδης

Ανάβρα, παράδειγμα Τοπικής Ανάπτυξης



Ανάβρα, παράδειγμα Τοπικής Ανάπτυξης


Στις 25 Απρ 2017 επισκέφθηκα ακόμα μια φορά την Ανάβρα Μαγνησίας με τον Κτηνοτροφικό Σύλλογο Περιφέρειας Αττικής «Άγιος Γεώργιος», και συνομίλησα ακόμα μια φορά με τον παλαιό πρόεδρο της Κοινότητας Ανάβρας Μαγνησίας (Γούρα) και σημερινό πρόεδρο της Εθελοντικής Οργάνωσης ΑΝΑΒΡΑ-ΖΩ (www.anavra-zo.gr, info@anavra-zo.gr), κ Δημήτριο Τσουκαλά και την σύζυγό του κα Μάχη Καραλή, και ξεναγήθηκα ακόμα μια φορά στους δρόμους και τα έργα που άλλαξαν το χωριό, και ταξίδεψα με το μυαλό μου ακόμα μια φορά, σε έναν ιδεατό χώρο με ευημερούντες πολίτες και ευτυχισμένους ανθρώπους σε επίπεδο κοινοτήτων.
Η Ανάβρα Μαγνησίας είναι μια απτή απόδειξη ότι υπάρχει μια άλλη Ελλάδα που μπορεί να σχεδιάζει συλλογικά, και να υλοποιεί στόχους σε περιβάλλον αντίξοων συνθηκών, τόσο οικονομικών, όσο και κοινωνικών, ακόμα και φυσικών, σε υψόμετρο 1000 μέτρων (το χωριό είναι σε μια απότομη πλαγιά από 800 έως 1100 μέτρα). Τα κύρια χαρακτηριστικά του χωριού είναι ότι πρόκειται για ορεινό οικισμό, με συνεχή ανθρώπινη παρουσία και όλους τους κατοίκους να ασχολούνται με την κτηνοτροφία ελεύθερης βοσκής, επί αιώνες.
Τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα είναι ότι έχει καλή κτηνοτροφία και έχει εξαίρετο φυσικό περιβάλλον.
Στην Ανάβρα, όπως μας είπε ο κ Δ. Τσουκαλάς, εκτρέφονται περίπου 5.000 αγελάδες-μητέρες, 15.000 γιδοπρόβατα και 5.000 γουρούνια, όλα από ντόπιες ή βελτιωμένες φυλές, πλήρως προσαρμοσμένες στο φυσικό περιβάλλον, με μεγάλη προσήλωση στην βιολογική εκτροφή, αξιοποιώντας με σωστά σχέδια διαχείρισης όλη την γύρω φυσική βλάστηση και μειώνοντας το κόστος εκτροφής.
Για να εξυπηρετηθεί όλος αυτός ο ζωικός πληθυσμός δημιουργήθηκαν τρία Κτηνοτροφικά Πάρκα, έξω από την περίμετρο του χωριού, βελτιώνοντας την ποιότητα ζωής όλων των κατοίκων. Ήταν το πρώτο βήμα του νέου προέδρου της τότε Κοινότητας Ανάβρας Μαγνησίας, μας είπε ο κ  Δ. Τσουκαλάς. Και το πέτυχε με τον αποχαρακτηρισμό μικρών τμημάτων από το απέραντο δάσος που περιβάλλει το χωριό. Το δάσος δεν είναι «ιερή αγελάδα», αλλά πρέπει να ζει και αναπτύσσεται ΣΥΜΒΙΩΤΙΚΑ με όλες τις άλλες παραμέτρους του τόπου, και τα άλλα ζώα και τους άλλους ανθρώπους.
Για να αναπτυχθεί σωστά ένα δασικό οικοσύστημα χρειάζεται να «καθαρίζεται», δηλαδή να απομακρύνονται όσα οργανικά υπολείμματα (φύλλα, κλαδιά, σάπια δένδρα κλπ) δεν είναι απαραίτητα για την επιβίωση του δάσους. Αυτό γίνεται φυσικά με την ισορροπία χλωρίδας και πανίδας, που έχει αποκατασταθεί σε ένα οικοσύστημα. Στην Μεσόγειο αυτό «αποκαθίσταται» με περιοδικές φυσικές φωτιές, για αυτό άλλωστε μερικοί σπόροι μεσογειακών φυτών βλαστάνουν μόνο αφού θερμανθούν επαρκώς (δηλαδή μετά από πυρκαγιά). Αν όμως υπάρχει πάρα πολλή οργανική ύλη, λόγω ανθρώπινης παρέμβασης υπερπροστατευτισμού (ή ακόμα και συντεχνιακής προσάρτησης εξουσίας …) τότε οι σπόροι δεν θερμαίνονται απλά, αλλά καίγονται από τις υψηλές θερμοκρασίες της πυρκαγιάς. Για να «καθαρίζεται» μια γραφειοκρατική συντεχνιακή αντίληψη ήταν να προσλαμβάνονται εργάτες/τριες-καθαριστές του δάσους τους μήνες που επέτρεπε ο καιρός, απαγορεύοντας την βόσκηση, ξοδεύοντας πολλά λεφτά, ανθρώπινους πόρους, μηχανήματα, εξοπλισμό και βέβαια δίνοντας περίεργες «εξουσίες» στους «δασάρχες». Αυτός ο «καθαρισμός» μπορεί να γίνει τέλεια από την βόσκηση κοπαδιών, σύμφωνα με τις οδηγίες των επιστημόνων, είναι πολύ ποιο φθηνός, δεν ξοδεύει το κράτος (που ούτως ή άλλως δεν έχει σήμερα λεφτά για αυτές τις δουλειές), εξασφαλίζει φτηνό κόστος ζωοτροφών και δημιουργεί εισόδημα στους ντόπιους κατοίκους.
Στην Ανάβρα, με απόλυτο σεβασμό στην οικολογία, η κτηνοτροφία είναι πιστοποιημένης βιολογικής εκτροφής και εξασφάλισαν πρόσθετο εισόδημα δημιουργώντας τοπικά Κοινοτικά Σφαγεία Ανάβρας, με βιολογική γραμμή σφαγής, σύστημα HACCP και ISO και βέβαια με κωδικό αδείας από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Έτσι δεν ταλαιπωρούνται τα ζώα με πολύωρες μετακινήσεις, ενώ ταυτόχρονα οι κτηνοτρόφοι εξασφαλίζουν καλύτερες τιμές για τα ζωικά προϊόντα τους.
Στα Κτηνοτροφικά Πάρκα εξασφαλίσθηκε η εύκολη οδική πρόσβαση, εξασφαλίσθηκε η ηλεκτρική ενέργεια και καθαρό νερό σε όλους τους στάβλους, ενώ όλες οι κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις είναι αδειοδοτημένες, πράγμα που τους εξασφαλίζει πρόσβαση σε χρηματοδοτούμενα προγράμματα και σε Σχέδια Βελτίωσης, ενώ δημιουργεί επαρκή βάση για δημιουργία συλλογικών σχημάτων στις προμήθειες, ακόμα και στις πωλήσεις, για συμφέρουσες τιμές.
Οι ιδιαίτερα μεγάλες κλίσεις δεν άφηναν περιθώρια για μεγάλες αίθουσες συγκέντρωσης και εκδηλώσεων όλων των κατοίκων του χωριού, ενώ το τραχύ κλίμα επέβαλλε τέτοιους χώρους. Η κάλυψη αυτής της ανάγκης διαμόρφωσε ένα διώροφο χώρο στάθμευσης των αυτοκινήτων του χωριού, που δεν είχε χώρους στάθμευσης, και δημιουργούσαν προβλήματα τα οχήματα στους στενούς δρόμους. Έτσι τα αυτοκίνητα του χωριού είναι έτοιμα ακόμα και τις πολύ δύσκολες μέρες του χειμώνα, χωρίς τις συνήθως χρονοβόρες απαραίτητες ενέργειες προετοιμασίας και καθαρισμού, πριν την κίνηση.
Ενδιαφέρουσα πρωτοτυπία είναι η ενσωμάτωση δωρεάν προσφερόμενης κατοικίας στους δασκάλους του σχολείου, μάσα στο καινούργιο οικοδομικό συγκρότημα του σχολείου, προσελκύοντας εκπαιδευτικό προσωπικό, αλλά κυρίως εξασφαλίζοντας ότι τα παιδιά δεν θα χάσουν μάθημα λόγω της αδυναμίας να έρθει ο δάσκαλος ή η δασκάλα από το κοντινό αστικό κέντρο που συνήθως νοίκιαζε, τις χιονισμένες μέρες που το χωριό αποκλείονταν. Και οι δάσκαλοι ωφελήθηκαν από τα ενοίκια και το ρεύμα που δίνεται δωρεάν, και το σχολείο έχει συνεχή σχεδόν επίβλεψη, και τα παιδιά δεν χάνουν μαθήματα. Όλοι, μα όλοι, ωφελημένοι από απλές αποφάσεις και κινήσεις.
Και ενώ ενημερωνόμασταν από το κ Δ. Τσουκαλά και την κα Μ. Καραλή για τα πολλά και ενδιαφέροντα που μπόρεσαν να κάνουν, η κα Μάχη μας ζήτησε την άδεια να αποχωρήσει διότι είχε να προσφέρει εθελοντική εργασία στο Κέντρο Δημιουργικής Απασχόλησης παιδιών που δημιούργησαν με τον σύζυγό της, ως πρόεδρο Κοινότητας και συντηρούν τώρα ως Εθελοντική Οργάνωση ΑΝΑΒΡΑ-ΖΩ … … Μάθαμε ακόμα ότι δημιουργήθηκε και βιβλιοθήκη, ενώ υπάρχει και χώρος με ελεύθερο internet και δέκα θέσεις εργασίας με κομπιούτερ για όσους θέλουν αν εργασθούν από απόσταση ή να έχουν πρόσβαση σε διαδικτυακές υπηρεσίες … …
Το νέο νηπιαγωγείο ήταν αναμενόμενη ενέργεια αφού οι μόνιμοι κάτοικοι της Ανάβρας, από 300 περίπου το 1991 έφθασαν σήμερα να είναι 700 περίπου, με μηδέν ανεργία. Οι κάτοικοι δεν φεύγουν, αλλά έρχονται συνεχώς νέοι και βέβαια δεν φεύγουν οι παλαιοί. Αλλά και για τους μεγαλύτερους υπάρχει κέντρο γυμναστικής καθώς και αίθουσα πολλαπλών χρήσεων για ομιλίες και παρουσιάσεις πλήρως εξοπλισμένη, ενώ το σωστά σχεδιασμένο Μουσείο Κτηνοτροφικής Ζωής (και όχι απλά συλλογή εργαλείων και ειδών νοικοκυριού) στηρίζει αρκετά καλά το ηθικό των κατοίκων και επισημαίνει τις ρίζες όλων. Κοινωνία με ρίζες δεν έχει να φοβηθεί τίποτε. Μέχρι και γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ βρήκαμε στις επικλινείς γύρω περιοχές.
Μι άλλη μεγάλη καινοτομία και επιτυχία, μας είπε ο κ Δ. Τσουκαλάς ήταν το Κοινοτικό Ιατρείο και η δωρεάν κατοικία του γιατρού, που κτίσθηκε για να εξασφαλισθεί η υγεία των κατοίκων. Οι γιατροί έρχονταν και έφευγαν, μια ή δυό μέρες την εβδομάδα, ενώ μετατίθεντο αμέσως μόλις μπορούσαν. Το νοόδμητο ιατρείο συνοδεύτηκε από αξιοπρεπέστατη κατοικία του/της γιατρού, με δωρεάν κατοικία, και δωρεάν ρεύμα, νερό, τηλέφωνο και θέρμανση. Πλέον οι γιατροί, που συνήθως κάνουν το «αγροτικό» τους εκεί, προσφέρουν ασφάλεια στοςυ κατοίκους με την συνεχή παρουσία τους.
Όταν μας μιλούσε ο κ Δ. Τσουκαλάς για το Περιβαλλοντικό Πολιτιστικό Πάρκο Πηγών Ανάβρας «Γούρα» (www.gourapark.gr) η ομιλία και το βλέμμα του επιταχύνθηκε. Είναι φαίνεται το αγαπημένο «παιδί» του Δημήτρη και της Μάχης, καθ όσον δημιούργησαν μιαν τουριστική ατραξιόν να προσελκύουν κόσμο όλον τον χρόνο, δημιούργησαν πηγή εσόδων, αλλά συνετέλεσαν και στην συνεχή λειτουργία τριών καφενείων-εστιατορίων στο χωριό που μπορούν να φιλοξενήσουν ταυτόχρονα πολλά πούλμαν επισκεπτών και δημιουργούν εναλλακτικό εισόδημα στους κατοίκους. Και ενώ συζητούσαμε ένα σχολείο από την Κέρκυρα ζήτησε να κλείσει ημέρα επίσκεψης στο Πάρκο και το χωριό.
Η συζήτηση και η ξενάγηση ολοκληρώθηκε (ή μάλλον τελείωσε, αλλά δεν ολοκληρώνεται ποτέ η περιπλάνηση στους δρόμους του οράματος της ανάπτυξης της Ανάβρας) στον φιλόξενο χώρο του κτηνοτρόφου Νικόλαου Τσαντούρη, με παρουσίαση φωτογραφιών και συμπεράσματα.
Οι συμμετέχοντες στην Επίσκεψη Μελέτης του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Περιφέρειας Αττικής «Άγιος Γεώργιος» Σπύρος Σταθάκος, Δημήτρης Μιχαηλίδης, Νικολέτα Δαρσακλή, Κώστας Μαντζουράνης, Πασχάλης Συρίγος, Μάγδα Κοντογιάννη, Γιάννης Κοντογιάννης, Λένια Κοντογούρη, Αλεξία Αμυργιανού & Δημήτρης Σφέτσας, προβληματίσθηκαν πολύ για τα σημεία προσοχής ώστε ένας σχεδιασμός να είναι αποτελεσματικός.
Συζητώντας με τους κτηνοτρόφους της Αττικής που ήταν στην Ανάβρα έμαθα:
1.    Με τον νόμο 4056/2012 ξεκίνησε μια πολύ σοβαρή προσπάθεια να αδειοδοτηθούν όλες οι κτηνοτροφικές εγκαταστάσεις, ώστε οι συμπολίτες μας να τρώνε ζωικά προϊόντα πιστοποιημένα τρόφιμα.
2.    Μέχρι σήμερα ενδεικτικά, από τα 180 μέλη του Κτηνοτροφικού Συλλόγου Αττικής που βρίσκονται στην Ανατολική Αττική υπέβαλαν για άδεια λειτουργίας στάβλου οι 172, και από αυτούς πήραν (τα πέντε χρόνια που πέρασαν από την έκδοση του νόμου) περίπου 35. Με αυτόν τον ρυθμό οι υφιστάμενοι κτηνοτρόφοι της Ανατολικής Αττικής μπορούν να σχεδιάσουν για το μέλλον τους μόνο μετά από 20 χρόνια! …. (αφού για 35 άδειες χρειάστηκαν 5 χρόνια, για τις υπόλοιπες υποβληθείσες άδειες θα απαιτηθούν τουλάχιστον άλλα 20 χρόνια, αν είναι στελεχωμένες οι υπηρεσίες όπως είναι σήμερα. Αν υποστελεχωθούν και άλλο, μάλλον θα πρόκειται για άρνηση του κράτους να ανταποκριθεί στα αιτήματα των πολιτών).
3.    Μια εναλλακτική, οριακή, κατάσταση απελπισίας θα μπορούσε ένα είναι να δημιουργηθούν Κτηνοτροφικά Πάρκα και στην Αττική. Πιλοτικά τρία Κτηνοτροφικά Πάρκα (Ανατολική Αττική, Βόρεια Αττική, Δυτική Αττική).
4.    Ο Αντιδήμαρχος Αχαρνών κάλεσε τον Κτηνοτροφικό Σύλλογο Αττικής και του ανακοίνωσε ότι ο Δήμος Αχαρνών προτίθεται να διαμορφώσει χώρο για Κτηνοτροφικό Πάρκο και ήδη κάνει τις απαραίτητες ενέργειες σε χώρο του Δήμου Αχαρνών. Ο Κτηνοτροφικός Σύλλογος Αττικής πρόσφερε ως ένδειξη θετικής σκέψης μια «Γιορτή Κουράς», που θα μπορούσε να γίνει την Κυριακή, 28 Μαΐου 2017, έναντι του Δημαρχείου του Δήμου Αχαρνών.
5.    Μοιάζει ότι απαραίτητη προϋπόθεση για την αποτελεσματική λειτουργία ενός Κτηνοτροφικού Πάρκου είναι ο επαρκής χώρος για τον στάβλο, η επαρκής απόσταση μεταξύ στάβλων, η δημιουργία των απαραίτητων υποδομών και η ίδρυση και λειτουργία συλλογικού σχήματος των συμμετεχόντων κτηνοτρόφων, πιθανόν με την μορφή Ομάδας Κτηνοτρόφων ή άλλου Συνεταιρισμού, που θα αναλάβει την διαχείριση.
Οι συμμετέχοντες ακούγοντας τον κ Δημήτρη Τσουκαλά, ο οποίος σημειωτέον έδωσε όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για να γίνουν τέτοιες ενέργειες, συνειδητοποίησαν ότι το κυριότερο πρόβλημα είναι η δαιδαλώδης νομοθεσία σε συνδυασμό με την έλλειψη επαρκούς πληροφόρησης των πιθανών ενδιαφερομένων. Εάν μια κοινότητα ανθρώπων ξέρει την υπάρχουσα νομοθεσία, υπάρχουν δυνατότητες να κάνει οτιδήποτε σχεδιάσει σωστά και μάλιστα σε γρήγορο χρόνο.
Τελικά οι Επισκέψεις Μελέτης είναι ένα εξαιρετικό εργαλείο συναντίληψης και διαμόρφωσης συνθηκών τοπικής ανάπτυξης. Το παράδειγμα της Ανάβρας Μαγνησίας δείχνει τον δρόμο. Και αν δεν είναι η συλλογικότητα Δήμος, τότε οι Οργανώσεις της Κοινωνίας των Πολιτών, όπως η Εθελοντική Οργάνωση ΑΝΑΒΡΑ-ΖΩ, μπορούν να συντελέσουν αποτελεσματικά προς τέτοιους στόχους.

Για την καταγραφή
Δημήτρης Μιχαηλίδης
6998282382

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ



ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΙΜΗΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΠΟΡΦΥΡΙΟ

                Ὑπό τήν αἰγίδα τῆς  Ἰερᾶς Μητροπόλεως Κίτρους, Κατερίνης καί Πλαταμῶνος, ἡ Ενωμένη Ρωμηοσύνη συνδιοργανώνει μέ τήν Γ. Ε. Χ. Α. Κατερίνης, τόν  Ἱεραποστολικό Σύλλογο «ΚΥΡΙΑΚΗ», τήν Ἕνωση Θεολόγων Ν. Πιερίας ἐκδήλωση τιμῆς καί σεβασμοῦ στόν  Ἅγιο Πορφύριο. Ἡ ἐκδήλωση ἔχει θέμα «Ὁ χαρισματοῦχος Ἅγιος Πορφύριος» καί θά πραγματοποιηθεῖ στίς 30 Ἀπριλίου 2017, ἡμέρα Κυριακή καί ὥρα 7 μ.μ. στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Δήμου Κατερίνης  «ΕΚΑΒΗ».
            Ὁμιλητής θά εἴναι ὁ πρωτοπρ. π. Λάμπρος Φωτόπουλος (θεολόγος, δρ. νομικῆς). Θά ἀποδωθοῦν ὕμνοι ἀπό τήν ἀκολουθία τοῦ Ἁγίου ἀπό τήν χορωδία «Βυζαντινοί Μελωδοί» τῆς Γ. Ε. Χ. Α. Κατερίνης.
            Στό τέλος τῆς ἐκδήλωσης θά διατεθεῖ τό βιβλίο τῆς Ε.ΡΩ. «Ὁ Ὅσιος Πορφύριος».

Σάββατο, 29 Απριλίου 2017


Κωνσταντίνος Χασαπέτης (1930- 2017) Ο φωτογράφος της κοινωνικής ζωής και παράδοσης του Κολινδρού

Κωνσταντίνος Χασαπέτης (1930- 2017)
 











  Ο φωτογράφος της  κοινωνικής ζωής και παράδοσης του Κολινδρού
 
  Πριν λίγες ημέρες  ο Κολινδρός έχασε  μια σημαντική μορφή, έναν άνθρωπο που άφησε ανεξίτηλο το όνομά του στην ιστορική πορεία του Κολινδρού.
  Ο αείμνηστος φωτογράφος  Κωνσταντίνος Χασαπέτης γεννήθηκε στον Κολινδρό το 1930.
 Το 1953 κατατάχθηκε στον ελληνικό στρατό και το 1954 στο Εκστρατευτικό Σώμα Ελλάδας στην Κορέα (ΕΚ.Σ.Ε.), το οποίο αποτελούσε την πρώτη ελληνική συμμαχική αποστολή στα πλαίσια του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.
 Εκεί γνώρισε βασικά χαρακτηριστικά της τέχνης της φωτογραφίας και η καλλιτεχνική  έφεση που είχε τον οδήγησε, όταν επέστρεψε στον Κολινδρό το 1955, να ασχοληθεί με τη φωτογραφία, σε εποχές που για μια μικρή επαρχιακή πόλη αυτό ήταν πρωτόγνωρο.
   Μέσα από το φωτογραφικό φακό, διέσωσε για πολλά χρόνια τα ήθη, τα έθιμα, τις παραδόσεις και γενικότερα την ιστορία του τόπου μας.  Σε κάθε κοινωνική και άλλη εκδήλωση ο Κώστας ήταν παρών και αποτύπωνε γεγονότα και εικόνες. Σε γάμους, βαπτίσεις,  πανηγύρια, θρησκευτικές εκδηλώσεις, θεατρικές παραστάσεις, σχολικές γιορτές, στη φυτεία του καπνού, στο μάζεμα των κερασιών ... με τον τρίποδα και τη μηχανή στο χέρι, περίμενε να καταγράψει  τα γεγονότα.
  Χιλιάδες ασπρόμαυρα φιλμ (και έγχρωμα μεταγενέστερα), πολλές  φωτογραφίες που βρίσκονται σε κάθε κολινδρινό σπίτι, αποτελούν την παρακαταθήκη που μας άφησε ο Κωνσταντίνος Χασαπέτης.
 Σήμερα, που όλοι κρατάμε στα χέρια μας αυτόματες φωτογραφικές μη­χανές, βιντεοκάμερες αλλά και κινητά τηλέφωνα με άπειρες δυνατότητες, η τέχνη της φωτογραφίας μάς φαίνεται πολύ απλή. Δεν χρειάζεται να υπολογίσουμε το φωτισμό, την απόσταση και την ταχύτη­τα καθώς όλα εστιάζονται και νετάρονται αυτόματα. Τις δύσκολες όμως εποχές που ο Κώστας δραστηριοποιήθηκε στο χώρο της φωτογραφίας αυτά δεν ήταν αυτονόητα και απλά. Επιπλέον ένας καλός φωτογράφος όπως ο Κωνσταντίνος Χασαπέτης είχε και κάτι άλλο: την κατάλληλη ματιά την ώρα της φωτογράφισης .
     
Δημήτριος Χλεμές
Διευθυντής 2ου Δημ. Σχ. Κολινδρού

Ο πρωτογενής τομέας μοχλός ανάπτυξης



Ο πρωτογενής τομέας μοχλός ανάπτυξης

Ο Πρωτογενής τομέας είναι ο πραγματικός μοχλός ανάπτυξης σε μια χώρα. Η γεωργία (με την ευρεία έννοια, δηλαδή μαζί με την κτηνοτροφία, την αλιεία και την δασοπονία, αλλά και συμπληρωματικά η παραγωγή ενέργειας, η μεταποίηση & εμπορία της δικιάς σου παραγωγής και η προσφορά υπηρεσιών τουρισμού-αγροτουρισμός) είναι η μητέρα όλων των επαγγελμάτων, λέγανε οι αρχαίοι Έλληνες.
Σήμερα ξέρουμε ότι αν μπορείς να επενδύσεις στην πρωτογενή τομέα τότε ένα ποσοστό καταλήγει μέσω του πρωτογενούς τομέα στον τριτογενή (υπηρεσίες, μεταφορές, γνώσεις, μελέτες κλπ), ένα πολύ μεγάλο ποσοστό καταλήγει στον δευτερογενή τομέα (μηχανήματα, εξοπλισμός, προϊόντα βιομηχανικά κλπ) και στον πρωτογενή τομέα μένει ένα περίπου 10% ΜΟΝΟ.
Αν μπορείς να επενδύσεις στον τριτογενή τομέα τότε ΟΛΑ σχεδόν μένουν στον τριτογενή τομέα και στον δευτερογενή και πρωτογενή τομέα πάει «μετά βίας», ένα μικρό ποσοστό που υπολογίζεται συνολικά στο 10-15% … …
Αν λοιπόν ενδιαφέρεσαι για την συνολική ανάπτυξη ΟΛΗΣ της οικονομίας της χώρας και όχι μόνο μερικών συντεχνιών, τότε η λογική λέει ότι πρέπει να διαθέσεις τους πόρους σου κατά προτεραιότητα στον πρωτογενή τομέα.
Οι συνήθεις μορφές ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ είναι
η ανάπτυξη μιας χώρας, που είναι «αριθμοί» μάλλον δυσνόητοι και δεν γίνονται εύκολα αντιληπτοί,
η περιφερειακή ανάπτυξη, που είναι συνήθως έργα υποδομής που εξαρτώνται από το κεντρικό κράτος, και έχουν μεγάλα περιθώρια «λαδώματος» (μίζες …) και η Τοπική Ανάπτυξη, που παλαιότερα ονομαζόταν κοινοτική ανάπτυξη, και αφορά την ευημερία των κατοίκων μιας κοινότητας.
Η κοινότητα συμπίπτει με τον τόπο, όπου τόπος είναι ένας χώρος με ενιαία γεωγραφικά χαρακτηριστικά, με κοινά πολιτιστικά στοιχεία και κοινή πίστη ότι έχουν κοινό μέλλον. Στατιστικά φαίνεται να έχει ο τόπος πληθυσμιακή οροφή τα 100-150.000 άτομα, όπου μπορεί να αναπτυχθούν κοινωνικές σχέσεις και να διακριθεί το κοινωνικό κεφάλαιο.
Κοινωνικό Κεφάλαιο είναι η συνεκτική ουσία που κρατά συνεκτικά μια κοινωνία, και εκφράζεται με την εμπιστοσύνη και την αλληλοβοήθεια μεταξύ των μελών της τοπικής κοινωνίας.
Επομένως στο εναγώνιο ερώτημα «που θα βρεθούν τα κεφάλαια για την ανάπτυξη?», πρέπει πάντα να διευκρινίζεται σε ποιο κεφάλαιο αναφερόμαστε. Αναφερόμαστε στο οικονομικό κεφάλαιο, δηλαδή σε χρήματα, δάνεια, επιδοτήσεις, τράπεζες, ΜΚΟ κλπ? Αναφερόμαστε στο άυλο κεφάλαιο, δηλαδή στην φήμη και το brand ενός τόπου? Αναφερόμαστε στο κεφάλαιο του ανθρώπινου δυναμικού της εμπειρίας και των δεξιοτήτων του? Αναφερόμαστε στο επιστημονικό κεφάλαιο (γνώσεις και εφευρέσεις)? Αναφερόμαστε στο κοινωνικό κεφάλαιο, δηλαδή στην εμπιστοσύνη και την αλληλοβοήθεια των μελών μεταξύ τους?
Στο δεύτερο προβληματισμό για το ιδανικό επίπεδο ενεργοποίησης του Κοινωνικού Κεφαλαίου φαίνεται ότι η απάντηση είναι η ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ. Έτσι ανάμεσα στο άτομα και τον πλανήτη φαίνεται ότι το ιδανικό επίπεδο είναι ο Δήμος, όπως περίπου εκφράζεται από την σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, όπου ένας Δήμος προσπαθεί να συμπίπτει με ένα βουνό, με μια λεκάνη απορροής, με μια πεδιάδα, με ένα νησί (με επαρκή καταναλωτική δύναμη).
Με τον όρο Τοπική-Κοινοτική Ανάπτυξη αναφερόμαστε σε αυθόρμητες, «από τα κάτω» κυρίως πρωτοβουλίες της κοινωνίας των πολιτών (χωρίς να αποκλείονται και πρωτοβουλίες που υποστηρίζονται από κάποιο φορέα τυπικό) των ατόμων που ζουν στις συγκεκριμένες κοινότητες για την βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας τους (καθ. Γ. Δαουτόπουλος, 1997), και ιδανικοί εκπρόσωποι αυτών είναι οι εθελοντικοί φορείς, οι μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί, τα ιδρύματα και οι σύλλογοι, οι ποικιλώνυμοι σύλλογοι, ακόμα και οι εθνικοτοπικοί σύλλογοι, οι οποίοι έχουν ιδιαίτερα αυξημένο το στοιχείο της συναισθηματικής φόρτισης και της ισχυρής επιθυμίας να συμβάλλουν με οποιοδήποτε τρόπο στην ανάπτυξη του τόπου καταγωγής τους.
Κάθε οργανισμός ακολουθεί τα συγκριτικά του πλεονεκτήματα και στην Ελλάδα τρία είναι τα ισχυρότερα συγκριτικά πλεονεκτήματα: Είναι Τρίτη σε βιοποικιλότητα χώρα στον κόσμο μετά την Μαγαδασκάρη, με 6.300 φυτά από τα οποία τα 1470 είναι ενδογενή και αυτοφυή … Είναι η χώρα με το 75% του εδάφους της πάνω από τα 600 μέτρα υψόμετρο που συνδυάζονται  με 15.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής, δίνοντας εξαιρετικά μικροκλίματα για καλλιέργειες και τουρισμό …. και Είναι η δεύτερη σε ζωντανό πολιτισμό, μετά την Κίνα, δηλαδή μετά ίδια γράμματα, με τις ίδιες λέξεις, εκφράζονται τα ίδια νοήματα τα περισσότερα σε διάρκεια χρόνια μέχρι σήμερα (και οι Αιγύπτιοι είχαν εξαίρετο πολιτισμό, αλλά πέθαναν. Και οι Ίνκας είχαν εξαίρετο πολιτισμό, αλλά πέθαναν).
Η Ομοσπονδία Συλλόγων Μικρών Κυκλαδονήσων-ΟΣΥΜΙΚ, με μέλη καλά εγκατεστημένα σε άλλες περιοχές και με ισχυρότατη θέληση να βοηθήσουν στην τοπική ανάπτυξη των νησιών τους, ίσως είναι ένας κατάλληλος φορέας για να κινητοποιήσει μιαν αναπτυξιακή διαδικασία στα νησιά.
Τα νησιά είναι ούτως ή άλλως ιδανικοί χώροι για την προώθηση προγραμμάτων τοπικής ανάπτυξης. Η ΟΣΥΜΙΚ ξεκίνησε την προσπάθεια πριν δύο χρόνια με συνέδριο τον Μάιο 2015 στο Ίδρυμα Ευγενίδη με αντικείμενο τον «Πρωτογενή τομέα, ως μοχλό ανάπτυξης των Κυκλαδονήσων».
Το πολύ πετυχημένο συνέδριο συνέβαλε στην διαμόρφωση ενός think tank, μιας «Ομάδας Πρωτοβουλίας για την ελκυστικότητα των Κυκλαδονήσων», στα πλαίσια της ΟΣΥΜΙΚ, για την στήριξη τοπικών πρωτοβουλιών στα νησιά. Μάλιστα έγιναν και διερευνητικές επαφές τόσο «από πάνω» για την διαμόρφωση συνεργασιών στην επεξεργασία αρωματικών φυτών, όσο και «από κάτω» με την προσπάθεια συγκρότησης Ομάδων Πρωτοβουλίας από τους ίδιους τους κατοίκους σε μερικά νησιά (Αμοργός, Δονούσα, Ηρακλειά, Σχοινούσα, Κουφονήσια κλπ).
Η Αθήνα και ο Πειραιάς αποτελείται από Υδραίους, Χιώτες, Μικρές & Μεγάλες Κυκλάδες, Κρητικούς, Μανιάτες, Ηπειρώτες. Φτιάχτηκαν από νησιώτες, που για διάφορους λόγους άφησαν τους τόπους τους και διαμόρφωσαν το σημερινό κέντρο της Ελλάδος. Μάλιστα από μια περίεργη κατάσταση επικοινωνούν όλα με τον Πειραιά και την Αθήνα και όχι τόσο αποτελεσματικά μεταξύ τους.
Πέρυσι, το 2016, τέτοια περίπου εποχή η ΟΣΥΜΙΚ παρουσίασε τα νησιά της μέσα από τη παραδοσιακή μουσική, τα τραγούδια και τους χορούς στο θέατρο του Πειραιά για να προσελκύσει όλους στην στήριξη του τουρισμού, να επισκεφθούν και να απολαύσουν τις φυσικές ομορφιές, τις ονειρεμένες ακρογιαλιές, τη καταγάλανη, καθαρή θάλασσα, τη παραδοσιακή νησιώτικη φιλοξενία και τις γαστρονομικές ιδιαιτερότητες που έχουν τα νησιά της.
Ο κ Πασχάλης Συρίγος τονίζει ότι στην ευρύτερη περιοχή του Πειραιά και της Αθήνας, έχουν μετεγκατασταθεί το λιγότερο 100.000 νησιώτες, κάτι που επιβάλλεται να λαμβάνεται σοβαρά υπ όψη σε οποιοδήποτε σχεδιασμό. Αυτή η σοβαρή «δεξαμενή» ανθρώπινου δυναμικού και οικονομικής ισχύος, ακόμα και κοινωνική-πολιτικής διασύνδεσης, κυρίως όμως ισχυρής συναισθηματικής φόρτισης, ίσως να είναι η ισχυρότερη εφεδρεία για την τοπική ανάπτυξη των Κυκλαδονήσων με μοχλό ανάπτυξης τον πρωτογενή τομέα, την κτηνοτροφία, την αλιεία, την μελισσοκομία, τα αρωματικά φυτά, την τοπική μεταποίηση, την τοπική κατανάλωση των τοπικά παραγόμενων και συντηρούμενων τροφίμων, τον αγροτουρισμό, την τοπική γαστρονομία και όλες τις μορφές πολιτισμού.
Όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδος συγκεντρωμένα στην καρδιά του Αιγαίου, με την συναισθηματική στήριξη όλων των εσωτερικών μεταναστών (ή μήπως κινητοποιώντας και τους εξωτερικούς μετανάστες …) από τα νησιά, την πλατφόρμα της Ομοσπονδίας Συλλόγων Μικρών Κυκλαδονήσων-ΟΣΥΜΙΚ και την ομπρέλα του Προγράμματος Αγροτικής Ανάπτυξης (ΠΑΑ 2014-2020) διαμορφώνουν μια ιδανική νέα πλατφόρμα τοπικής ανάπτυξης.
Άλλωστε ακόμα και στο ανθρώπινο δυναμικό ίσως μπορεί να είναι σημαντική η συμβολή των «νησιωτών» της Αθήνας και του Πειραιά, καθ όσον όλοι σχεδόν διατηρούν κάποιας μορφής σύνδεση (ακόμα και περιουσιακή) με τα νησιά και θα μπορούσαν να είναι οι νέοι και οι νέες, με καταγωγή από τα νησιά, που θα μπορούσαν να αναλάβουν να αναζωογονήσουν τα νησιά των παππούδων και γιαγιάδων τους, με όρους βιωσιμότητας-αειφορίας. Κάποτε ήταν αειφόρα τα νησιά μας. Επέζησαν μέχρι τα χρόνια μας. Μπορούν να ξαναγίνουν βιώσιμα, και να μην στηρίζονται μόνο στον εποχιακό δίμηνο τουρισμό, αλλά και στον πρωτογενή τομέα και στον πολιτισμό.
Στις 5 Μαίου 2017, στις 10.00, στην ισόγεια αίθουσα της ΕΥΔ ΠΑΑ 2014-20 (Λεωφ, Αθηνών 58, Βοτανικός, ΑΘΗΝΑ), το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων, η Ειδική Υπηρεσία Διαχείρισης ΠΑΑ 2014-20 και η Ομοσπονδία Συλλόγων Μικρών Κυκλαδονήσων συνδιοργανώνουν ημερίδα με θέμα «ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ 2014-2020 - Ο πρωτογενής τομέας μοχλός ανάπτυξης των Μικρών Κυκλαδονήσων».
Μεταξύ των θεμάτων που θα επιδιωχθεί να προσεγγισθούν είναι: Οι επενδυτικές προτεραιότητες του ΠΑΑ 2014-20 για τον αγροτικό τομέα, Η ανάπτυξη των συνεργασιών, Τοπικές στρατηγικές ανάπτυξης με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων & Συνοπτική παρουσίαση του ΕΠΑλιείαςΘ 2014-20
Το σημαντικότερο όλων είναι να υπάρχει συναντίληψη στον στόχο. Το ΠΑΑ, και κάθε ΠΑΑ, είναι ένα εργαλείο για να επιτύχουν κάποιο στόχοι. Η στοχοθεσία και η πίστη σε αυτούς είναι θέμα τους ανθρώπων που θα εμπλακούν.
Το ΥπΑΑΤ και η ΕΥΔΠΑΑ 2014-2020 προσφέρουν το εργαλείο και θα ενημερώσουν τους ενδιαφερόμενους για το εργαλείο και τις ιδιότητές του. Η αξιοποίησή του και η επιτυχία της χρήσης του είναι αντικείμενο της θέλησης και της συμμετοχής των ανθρώπων, και στην προκειμένη περίπτωση των νησιωτών. Η ΟΣΥΜΙΚ προσπαθεί να φέρει κοντά τους ανθρώπους που είναι οι πολλαπλασιαστές και οι χρήστες για την επίτευξη των συμφωνημένων με αυτούς στόχων τοπικής ανάπτυξης.

Για την καταγραφή, Δημήτρης Μιχαηλίδης, 6998282382